چگونه بوجود آمدیم؟

چگونه بوجود آمدیم؟

شاید این پرسشی باشد که هزاران نفر در طول تاریخ درگیر آن بوده اند و احتمالا شما هم جزء همان هزاران نفر هستید( وگرنه هم اکنون مشغول مطالعه ی این نوع مطالب علمی آن هم در تلگرام نبودید!!)
وقتی صحبت از بوجود آمدن می شود، وقتی پرسش این است که ما با این همه پیچیدگی ساختاری چگونه بوجود آمده ایم مساله ناخودآگاه به سمت ماوراء طبیعه هم پیش می رود(که اصلا هم ممنوع و عجیب نیست).

جهان ما شگفت انگیز،عجیب،اسرارآمیز و بسیار پیچیده است.

ساختاری گسترده، تو در تو، با اشکال مختلفی از ماده.

اما چگونه؟ چرا؟
چرا جهان باید اینگونه باشد که هست؟
چرا طور دیگری نیست؟
اصولا چرا ما باید وجود داشته باشیم؟
اگر وجود نمی داشتیم چه می شد؟

آیا واقعا به این مساله فکر کرده اید که اگر ما وجود نمی داشتیم چه می شد؟ آیا آب از آب تکان می خورد؟

قاعدتا قوانینی وجود داشته که بر طبق آن باید موجوداتی جاندار و صاحب تفکر بر روی یک ذره ی معلق و گردوغبار مانند در اعماق تاریک کیهان و در لبه ی یک کهکشان عظیم به نام راه شیری وجود داشته باشند.

اما این قوانین چه هستند؟
هنوز نمی دانیم.

هنگام تفکر در مورد اینگونه موارد معمولا حس خوبی داریم. زیرا همزمان با پی بردن به اینکه جهان چقدر بزرگ و چقدر زیبا است و چه سرگذشتی داشته، غم ها و غصه ها و تمام بدیهای دور و بر خودمان را هم کوچک می بینیم.

عمر جهان 13/7 میلیارد سال هست و عمر ما زیاده زیاد که باشد 90سال.
اندازه ی جهان به گونه ایی است که اگر با سرعت نور حرکت کنیم میلیاردها سال طول می کشد تا به لبه ی آن برسیم و (یا شاید اصلا هم لبه ایی وجود نداشته باشد که به آن برسیم) حال آنکه اندازه ی ما چیزی در حدود یک متر و 80 سانت است.

جهان 13/7 میلیارد سال بیشتر از ما عمر دارد. زمانی که ما وجود نداشتیم جهان 13 میلیارد سال عمر داشته.

خب این جمله ها چه چیزی را در گوش شما زمزمه می کند؟

با نگاهی دوباره به اطراف خود، به احساسات خود هم نگاهی می اندازیم. آیا هنوز هم کینه به دل داریم؟

آیا هنوز هم به دنبال سلطه بر این تخته سنگ بسیار کوچک و بسیار کوچک و بسیار کوچک و بسیارکوچک،کوچک،کوچک،کوچک و معلق در اعماق تاریک کیهان هستیم؟

خب مسلما بله! چون اگر نبودیم که این همه جنگ و خون و سر بریدن و بمب گذاری و تظاهرات و آدم کشی و دزدی وجود نداشت.

برای آنکه موجوداتی مانند انسان ها وجود داشته باشند،کربن باید از درون ستاره ها به سکونت گاهی مهربان تر پناه ببرد.این حالت زمانی رخ می دهد که ستاره در پایان زندگی خود به صورت یک ابرنواختر منفجر شده و کربن و دیگر عناصر سنگین را پراکنده کند تا بعدها به صورت سیاره متراکم شوند.

4/5 میلیارد سال طول کشید تا تنها یک موجود تک سلولی در زمین اولیه بوجود بیاید و بعد از آن هم میلیاردها سال طول کشید تا از آن موجود تک سلولی در اعماق اقیانوس اولیه روی زمین گونه ای از موجود زنده بتواند خود را از آب بیرون بکشد و گونه ایی دیگر حیات را بر گستره ی این سیاره ی خاکی بسازد و پس از آن به سختی با شرایط سخت مبارزه کند تا خود را حفظ کند و گونه های جدید را بوجود بیاورد و پس از آن تفکر کرد و با استفاده از آن خود را از خطر انقراض نجات داد و ما را تبدیل به انسان کرد.
بله. این ما بودیم و گذشتن از میلیاردها سال مخاطره و مبارزه برای ادامه ی حیات.

اما یک پرسش:

آیا وقتی شب هنگام مشغول شستن دست های خود در دستشویی منزل هستید و ناگهان چشمتان به یک حشره ی کوچک می افتد که در حال غرق شدن در قطره آبی است که از دست شما بر روی آن حشره ی بد شانس چکیده سعی می کنید آن را نجات بدهید یا نه؟ آیا بی تفاوت شیر آب را می بندید و آن موجود 4/5 میلیارد ساله را رها می کنید؟

به کانال ما در تلگرام بپيونديد
https://telegram.me/khodshenasivo
@khodshenasivo

خودشناسی...